Volwassen beelddenkers (1)

——————————————————————————————————————————————
Op de Volksuniversiteit te Zevenaar zullen er op drie avonden workshops worden gehouden voor volwassen beelddenkers (3 keer 2 uur): “Hoe kan ik beter omgaan met mijn anders-zijn”: 1 november, 8 november en 22 november 2016 (19:30-21:30 uur)——————————————————————————————————————————————
HELDEN!
“Leven is meervoud van lef”, grapte Loesje op mijn kalender. Het kan niet passender om dit motto de komende maanden eens toe te passen op volwassen beelddenkers! Deze mensen zijn werkelijk helden in een wereld die steeds taliger wordt en die vanzelfsprekend van hen eist om lappen tekst te lezen, ook op het internet! Een samenleving bovendien die ervan uitgaat dat zij als ieder ander systematisch digitale formulieren kunnen invullen. Een werkomgeving ook die dikwijls op hen neerkijkt als ze voortdurend spelfouten maken. Of klantverslagen afwijzen vanwege wollig taalgebruik: “Leer nou eindelijk eens kort en bondig samen te vatten!”

Moeite om correct te spellen
Veel beelddenkers hebben inderdaad moeite om correct te spellen. En dat zijn er zéér velen, beslist niet alleen dyslectici! Ook mij overkomt dit bij het typen, een bezigheid immers die om snelheid vraagt én accuratesse vanwege de juiste lettervolgorde. Ik sla dan letters over of verwissel die, heel hinderlijk. De spellingcontrole helpt me dan gelukkig die snel op het spoor te zijn en te corrigeren.
Er zijn echter mensen waarbij het gewoonweg niet lukt om correct schriftelijk werk af te leveren. Daarom is het niet verwonderlijk dat zij op hun werk veel last ondervinden van stress, schrijf- of faalangst of van een overdreven neiging tot perfectionisme.

Helden in het overleven
Vanwege de vele sterke overlevingsverhalen die mij ter oren kwamen, wil ik deze beelddenkers eens in het zonnetje zetten in een serie blogs. Deze mensen leven in het meervoud van lef in een werkomgeving die het heel normaal vindt dat ze dingen doen die typisch horen bij linker hersenhelftmensen, het overgrote deel immers van onze samenleving.

Een jongen met lef
Zo schreef ik eerder over Luc, een dyslectische man van (toen) 45 met ijzersterke overlevingsmethoden, iemand die om allerlei redenen geen normale scholing had doorlopen. Hij volgde jaren geleden een training bij me om beter te leren spellen. Na twee dagen echter hield hij het voor gezien omdat hij zo gelukkig was zijn nieuwe handschrift te kunnen lezen: “Ik schrijf geen Chinees meer!” Voor het eerst kon hij zijn eigen aantekeningen teruglezen. En dit bleek dan ook datgene waarvoor hij zich tot dan toe het meeste had geschaamd.

Wat een lef liet deze jongen zien om in de periode voor die training toch zonder aantekeningen cursussen te volgen! En wat buitengewoon dat hij in de loop van zijn leven zichzelf heeft leren lezen, al was het langzaam!

kleibord spelling5260884356_3ee98480e8 Toch leren spellen en schrijven
Hoe hij tot correct spellen en schrijven kwam, leerde hij via de methode die Ronald Davis uitdacht, een werkwijze die past bij beelddenkers omdat die geheel en al aansluit bij activiteiten van de rechter hersenhelft. Dat zijn de zintuigelijk/intuïtieve, creatieve, associatieve, fantasievolle, ritmische, kleurrijke activiteiten én het denken in patronen en beelden. Beelddenkers worden met deze sterke hersenvoorkeur geboren en houden dit vol ondanks de druk die zij op school ervaren om vooral met de linker hersenhelft te denken. Dit moet dus grote voordelen hebben! Daarover meer in september.

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *