Moeders van bijzondere kinderen (3)

Vanwege de workshops die ik begin juli heb gehouden, moest ik het sluitstuk uitstellen van het drieluik over moeders van bijzondere kinderen. Welnu hier komt-ie dan!

Een beelddenkster zonder schoolproblemenbollenveld_1_20130205_1248314457
Moeder Edith (thans 49) ontmoette ik voor het eerst op een workshop in Oosterhout (NB) vijf jaar geleden. Ze kwam daar in de hoop haar (toen nog) 10-jarige dyslectische zoon beter te begrijpen. Bij haarzelf was nog niet het kwartje gevallen dat ook zij tot datzelfde uiteenlopende volkje zou horen dat als ‘beelddenker’ te boek staat. ‘Ik had immers geen problemen en wilde toen perse niet anders zijn dan anderen’.

Intussen, na jaren van opleiding, ontdekte zij dat ze vastloopt als ze niet doet wat ze goed kan: muziek maken, luisteren naar haar gevoel en schilderen (zie boven). Zij is zich ook meer bewust geworden van haar creatieve instelling, van de onrust in haar lijf en van haar supersnelle denken waarmee ze altijd tien stappen voor een ander uit probeert te lopen. Ook is zij er geleidelijk achtergekomen dat zij een meer dan normaal aanpassingsvermogen heeft. Het doet haar nu verdriet ‘zichzelf vele jaren verloren te hebben’. Maar gelukkig mag zij nu van zichzelf zijn wie ze werkelijk is: een gelukkige en trotse beelddenkster. En dat ervaart ze als een bevrijding!

Dyslectisch
Zoon Sam, inmiddels bijna 15, is volgens zijn moeder een lieve, bijzonder sociale jongen met veel vrienden. Hij houdt weliswaar niet van tekenen maar weet zich heel goed dingen driedimensionaal voor te stellen waardoor hij erg handig is.
Dankzij een leraar van zijn harmonieorkest werd hij al jong gestimuleerd daar solotrompettist te worden, ondanks het feit dat hij nooit oefende! Hij leert door goed te luisteren en te doen. Heel het dorp kent hem inmiddels als leider van de plaatselijke carnavalsband. Naast muzikant is hij ook nog eens fervent voetballer.

Moeilijkheden op school
Vanaf groep 3 is Sam op zijn dorpsschool tegen veel moeilijkheden aangelopen. Lezen lukte er niet en algauw raakte hij behoorlijk ontmoedigd. De Juf van groep 4 vroeg aan Edith zelfs wat Sam daar eigenlijk kwam doen, en dat al na dag 1. Toch is hij altijd overgegaan. Hij moest zich echter door vier moeilijke jaren heen knokken (in combinatieklassen!), bij vier verschillende leerkrachten. Met zijn drukke en clowneske gedrag wist hij daar te overleven en te verhullen dat hij op school eigenlijk erg bang was.

Pas vanaf groep 6 kreeg Sam drie jaar lang een en dezelfde leraar die dan ook wist te ontdekken dat hij erg slim was. De lage Citoscore legde hij daarom naast zich neer met de woorden: “Als hij goed kan sleutelen aan een auto, hoort hij niet op het vmbo!” Sam is daarom naar de mavo gegaan, haalt er al twee jaar achten en negens en komt na de zomer in een speciale dyslexieklas te zitten waar extra Engels en Nederlands wordt gegeven en waar hij Frans mag laten vallen.

Welke goede raad heeft Edith aan andere moeders te geven?
Gelóóf in je kind! En laat je niet meeslepen door artikeltjes en goed bedoelde adviezen. Bekijk deze rustig en leer ervan, maar laat ze ook weer los. Kijk eerder goed naar je kind en vertrouw op je eigen intuïtie!

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *