WIJ ZIJN VERHUISD!
De kipjes Spriet en Dicky gingen ons voor
Net voordat de grote trektocht op gang kwam, vroeg Paul (14) of hij en zijn moeder nog een keertje langs konden komen. Vier jaar geleden kwam hij voor het eerst bij me vanwege zijn extreem ongelukkig-zijn op school. In een eerder blog kwam hij al eens ter sprake. In Havo-2 heeft hij inmiddels laten zien dat hij een natuurtalent is op het gebied van zijn exacte vakken. Met de negens die hij daar haalt compenseert hij de magere zesjes bij de talen (een grote prestatie voor een dyslecticus vanwege de uren extra werk!).
Beter aansluiten
Ik vroeg Paul en zijn moeder welke adviezen zij aan leerkrachten zouden willen geven om beter aan te sluiten bij de behoeftes van beelddenkende kinderen. Hun antwoorden tuimelden over elkaar heen. Met hun adviezen geven zij tevens een inkijkje in wat er bij dit soort kinderen zoal thuis plaatsvindt zodra de schooldeur achter hen wordt dichtgetrokken.
1. Ga zorgvuldig om met hun aangeboren creativiteit
Moeder vertelde dat Pauls broertje vroeger talloze verhaaltjes verzon vol met fantasietreinen en -figuurtjes. Nu, aan het begin van de middelbare school vertelt hij ze nooit meer.
2. Smoor hun nieuwsgierigheid niet
“Had de Juf hem maar uitgenodigd om dingen zelf uit te uitzoeken waar zij geen antwoord op wist zoals de vraag: ‘Hoe warm is de zon vanbinnen?’ Jufs antwoord bestond slechts uit de mededeling dat dit soort dingen niet hoeven te worden geleerd. Het resultaat hiervan was dat deze jongen geleidelijk aan diep teleurgesteld werd in de Juf en in school. Een jong kind gaat er immers van uit dat de Juf meer weet dan vader en moeder. “En natuurlijk hoeft de leerkracht niet alles te weten! Maar help het nieuwsgierige kind het antwoord zelf te ontdekken door hem de weg te wijzen op de computer. Naar waar je het moet zoeken en hoe je dat doet”.
3. Schenk ook extra zorg aan intelligente dyslectici
Paul is een bijzonder pienter kind dat lange tijd niet heeft geweten dat hij dyslectisch was. Daarom was hij vele jaren extreem gefrustreerd over taal, vooral over dictees. Alles lukte hem immers behalve dat.
Zijn leerkrachten echter besteedden veel aandacht aan kinderen met een lager intelligentieniveau. Omdat Paul zich allerlei trucjes had aangeleerd om zich te redden, is het hen ontgaan dat hij zich zo intens ongelukkig voelde. “Ik dacht dat ik er helemaal alleen voor stond”.
4. Wees toeschietelijk ten aanzien van beweeglijke kinderen
Maar dat was niet zijn enige frustratie. Hij is altijd een bijzonder bewegelijk kind geweest en ervoer daarom het urenlange stilzitten als een kwelling.
Ik vroeg hem hoe het hem dan toch is gelukt om zover te op school komen. “Door zes trampolines te verslijten.” Na een half uur huiswerk maken móet hij zich afreageren, een half uur lang.
Paul kwam niet met lege handen op bezoek. Vanwege mijn naderende verhuizing had hij een houtgravure gemaakt met een knipoog naar de naam van mijn praktijk.
