Cultuur versus beelddenken

Verstrikt

“Ons format biedt geen ruimte”
Een collega en beelddenkster was aangezocht een bijdrage te leveren aan een tv-programma. We hebben samen heerlijk gebrainstormd. Maar er werd niet naar gehoord: “Ons format biedt geen ruimte.” Allebei voelden we ons behoorlijk gekwetst: “Wat een kans loopt ze mis! Nu krijg je wéér zo’n oppervlakkig programma!” Behoorlijk zwart-wit gedacht, niet?
Beelddenkers reageren vaak heftig en dit leidt dan ook dikwijls tot botsingen.
Langzamerhand ben ik gaan begrijpen dat ons enthousiasme mensen soms afstoot, eenvoudigweg omdat we te snel zijn. Bovendien bezitten maar weinig beelddenkers de eigenschap om hun ideeënstroom geduldig en tactvol over te brengen.

Het keurslijf van het onderwijs
Marjolein (23) schreef me een tijdje terug:
“Wat ik herkende op je blog was het niet goed presteren op de Cito-toets. Volgens die toets moest ik naar het VMBO. Na een jaar zei een leraar dat ik absoluut geschikt was voor het VWO en dat ben ik ook gaan doen. Maar ook daar deed ik dingen anders. Ik associeerde en bracht docenten met moeilijke vragen van hun stuk.
Ik heb daar gekozen voor het ‘creatieve profiel’ (C & M), alleen afwijkend. Ik koos voor informatica, het meest logische vak wat er is. Dit vak leerde me wat kleinere denkstapjes te nemen. Ik heb er alle vakken ruim voldoende gehaald dankzij mijn systeem van ezelsbruggetjes, schema’s en tekeningen!

Hierna heb ik de Bachelor Taal- en Cultuurstudies afgerond, een studierichting waarin je je eigen studiepakket mag samenstellen. Mijn studieadviseur had er geen vertrouwen in, maar ik heb het toch weer gewoon gehaald dankzij mijn eigen leermethodes.

Een goede verteller, geen goede schrijver
De laatste jaren loop ik echter steeds meer tegen mijn andere manier van denken op, met name in mijn huidige opleiding. Ik zit nu in de Masterfase van de opleiding Bedrijfscommunicatie en loop vast op twee vakken: een onderzoeksvak en mijn scriptie. De rest heb ik met gemak gehaald.
‘Wees wat duidelijker’ of ‘Werk aan je schrijfstijl’, wordt me telkens gezegd. Maar volgens mij beschrijf ik de dingen juist heel duidelijk en stapsgewijs. De docenten snappen er vaak niets van en noemen me chaotisch. Maar als ik een en ander mondeling uitleg, vinden ze mijn ideeën juist erg goed. Hun feedback is dus erg tweeslachtig.

Gisteren hoorde ik voor de derde keer dat ik niet mag beginnen aan mijn scriptie en ook geen begeleider krijg toegewezen. Ik was weer behoorlijk van slag en heb de hele nacht lopen malen. Mijn manier van denken past dus niet in het academische milieu.
Ik ben op internet gaan zoeken en las iets over associatief denken en toen ging een belletje rinkelen. Even verder kwam ik op jouw website.
Ik heb een uur gehuild van opluchting. Geweldig, het voelt zó fijn te weten waartoe je behoort!”

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *