Speels

Ruimtelijk ronddwalen in gedachten
Eindeloos in gedachten ruimtelijk ronddwalen: een bijzonder favoriete bezigheid van, ik denk wel, alle beelddenkers.

Gevoed door fantasie en weetgierigheid wist ik als 10-jarig meisje urenlang met een vriendinnetje verhalen te verzinnen. We liepen dan samen door de straten van mijn grootmoeders dorp. Daar bekeken we de tuinen met hun omheiningen en huizen en de verhalen over een opgroeiend meisje ontstonden als vanzelf. Tot ons grote verdriet stokten deze echter altijd als de romanfiguur 18 jaar werd. Omdat dit ons jonge voorstellingsvermogen te boven ging, donderden we steeds met een klap uit ons wolkje.

Spelen praktisch toegepast
Dit spelen met innerlijke voorstellingen vormt een altijddurend proces. Tijdens gesprekken, en misschien vooral daarna, wordt de opgedane informatie omgezet in ruimtelijke dimensies. En die beelden worden steeds en naar believen aangepast. Ze dienen ter inspiratie voor bijvoorbeeld een nieuwe inrichting of een geheel nieuw huis of tuinaanplanting. Met hetzelfde gemak wordt zo ook een nieuwe baan bedacht, zelfs een geheel nieuw bestaan! Heerlijk!

“Kijk, ik denk dat dit nou juist een gave is die beelddenkers aan de wereld hebben te bieden,” twitterde Annette (51) mij enthousiast, “dat zij durven uitgaan van hun dromen. En dit moet eens duidelijk aan het licht worden gebracht!” Dit spelen is namelijk niet alleen een verrukkelijk tijdverdrijf, het is ook erg handig. In de wetenschap lopen er gelukkig heel wat mensen rond die mogen experimenteren. De beelddenkers daaronder zullen daar hun hart kunnen ophalen.

Jong voor hun leeftijd
Veel jonge beelddenkertjes krijgen het advies om groep twee of drie over te doen, met als argument: ze zijn nog zo jong voor hun leeftijd.
Mijn lieve Oma is 95 geworden en wist tot het laatst toch zo te genieten van haar uitzicht op de elfde verdieping van haar flat. En dan vroeg ze me vaak: “Ben jij nou ook zo heerlijk aan het schilderen?” Dat doen beelddenkers dus op zeer hoge leeftijd: opgaan in hun spel. Bij haar was dat schilderen zonder verf of kwast, dus jong voor haar leeftijd.

Spelen als noodzaak
Onlangs sprak ik de moeder van een getalenteerde dyslectische jongen. Door de zorg voor haar vier kinderen in een te kleine behuizing bleef zij jarenlang verstoken van een eigen plekje om “met haar handen te werken”, haar eigen creatieve dingen te doen. Er volgde dan ook een burn-out, twee lange verdrietige jaren. Nu zijn er gelukkig concrete verhuisplannen zodat er straks voor haar weer plaats is om te “spelen”. Zij is bepaald geen doorsnee vrouw en wordt dan ook in haar dorp niet altijd begrepen.

Buitenbeentjes
Over het algemeen zijn de meeste beelddenkers geen doorsnee mensen, eerder buitenbeentjes. Vergeleken bij niet-beelddenkers, gaan ze immers onconventioneel om met problemen, nemen anders waar, zien andere hoofd- en bijzaken wat hen juist zo origineel maakt, zijn vaak “kort door de bocht”, vergeten van alles en worden dan voor warhoofden versleten.

Omdat niet-beelddenkers zo vaak eenzijdig oordelen over beelddenkers, heb ik dit weblog willen schrijven.

Volgende hoofdstukken: 13.Impulsief, 14.Tijdloos, 15.Sfeergevoelig, 16.Verbonden met de natuur, 17.Praktisch, 18.Doorzetter, 19.Avontuurlijk , 20.Uitgesproken, 21.Inventief, 22.Grappig, 23.Energiek, 24.Intuïtief, 25.Spiritueel, 26.Inspirerend, 27.Betrokken, 28.Gevoelig voor schoonheid, 29.Veelal bescheiden, 30.Verhalenverzamelaar

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *