Groeten uit Sauerland
Vakantietijd
Tijd bij uitstek om op ontdekkingstocht te gaan in andere culturen, andere landschappen, andere gewoontes. Zo ontdekten wij onlangs in Sauerland dat je ouderwets handgebreide sokken kunt kopen, gewoon bij de supermarkt om de hoek! En zo verraste mij ook dit bovenstaande verbodsbord aan het begin van een prachtig wandeltraject.
Als beelddenker belagen mij dan meteen allerlei vragen bij het zien van zo’n bord, vragen zoals: je hondje mag hier dan wel plassen, toch? En: zouden mensen hier echt van tevoren eerst elders hun hond uitlaten om pas daarna dit bord te passeren? En wat doen ze dan als dit hondje er toch illegaal eentje draait?
Deze weet- of nieuwsgierigheid, dit verlangen om te weten, is zo kenmerkend voor beelddenkers: ze tonen altijd weer interesse voor nieuwe dingen. Vandaar dat het er wemelt van adhd’ers, dyslectici en (hun niet gediagnosticeerde) familieleden bij ontwerpers, uitvinders, entertainers en ondernemers.
Onderzoeken
In een onlangs verschenen poster van uitgeverij Pica wordt er nu eindelijk eens nadruk gelegd op een aantal pluspunten van adhd’ers. Want, zo staat er: “Ad(h)d is meer dan Alle Dagen (Heel) Druk of Alle Dagen Dromerig!” Zo lees je daar ondermeer dat zij ondernemend zijn en van alles willen onderzoeken.
En daar is dan wel een grote portie nieuwsgierigheid bij nodig! Zo zei een jonge beelddenker vandaag tegen me: “Zelf ontdekken is het leukste wat er is!” Ze zijn dan ook altijd bezig, fysiek of in gedachten, en gaan daarmee op zoek naar nieuwe uitdagingen.
Groot percentage ondernemers
Gemiddeld zitten er in elke klas wel minimaal twee kinderen met dyslexie. Regelmatig kom ik verslagen tegen over een Amerikaans onderzoek waaruit blijkt dat het percentage dyslectici onder ondernemers wel kan oplopen tot 40 %. Als je hier dan ook nog eens al die andere beelddenkers bij telt die geen enkele diagnose hebben, kom je ongetwijfeld uit op een overgrote meerderheid van ondernemers die ook nog beelddenkers zijn.
Goed in het bedenken van oplossingen
Vlak bij mij woont er een adhd’er, een naar eigen zeggen volkomen atechnische man. Meerdere winters werd hij geplaagd door vochtplekken aan de binnenkant van zijn nieuwe zolder. Dit probleem wordt door kenners omschreven als een berucht moeilijke om op te lossen. Deze buurtgenoot heeft diverse mensen om raad gevraagd, aan een aannemer, een architect, een installateur en een aantal technische vrienden. Maar deze mensen kwamen er geen van allen uit. Hijzelf was uiteindelijk degene die met een oplossing is gekomen, gedreven door zijn zorg om de zolder en zijn aangeboren nieuwsgierigheid.
Als je dit dan vergelijkt met een verslag van twintig geleden (hier beneden) en leest hoe er toen werd aangekeken tegen dit type kind, dan lijkt het mij de moeite waard om eens met nieuwe ogen te gaan kijken naar beelddenkers door wat meer op hun verdere levensloop te letten.
“Er zijn kinderen die, tot de basisschoolleeftijd, worden omschreven als weetgierig en bezield, creatief en betrokken. Later, in het basisonderwijs, krijgen ze vaak het stempel: onoplettend, concentratiezwak, fantasierijk, egocentrisch en soms zelfs lui en dom.” (uit: Herman van Esbroeck, onderwijspedagoog, symposiumbundel, Maria Krabbe Stichting 1994)
Volgende hoofdstukken: 12.Speels, 13.Impulsief, 14.Tijdloos, 15.Sfeergevoelig, 16.Verbonden met de natuur, 17.Praktisch, 18.Doorzetter, 19.Avontuurlijk , 20.Uitgesproken, 21.Inventief, 22.Grappig, 23.Energiek, 24.Intuïtief, 25.Spiritueel, 26.Inspirerend, 27.Betrokken, 28.Gevoelig voor schoonheid, 29.Veelal bescheiden, 30.Verhalenverzamelaar
