Beelddenken en omdenken (2)

In gesprek gaan
Wat zou ik graag eens met mijn lezers van gedachten willen wisselen in een sfeervol ontmoetingscafé! (Ik weet er wel eentje.) Als we dan samen in gesprek gaan over al die als ‘vanzelfsprekend’ geachte gedachten zoals het jaarlijkse terugkijken op het oude jaar of al die goede voornemens voor het nieuwe jaar. Om maar wat te noemen.
Tot mijn grote verrassing krijg ik dagelijks zo’n veertig bezoekers op mijn blog. Zo’n treffen moet dan toch mogelijk zijn, niet?

Geen patroondenken
Zou het aan mijn aanleg liggen als beelddenkster dat ik onmiddellijk afhaak zodra iets als vanzelfsprekend wordt geacht? Patroondenken volgens het boekje, voorspelbaar en solide, boeit me niet. Ik word juist getrokken door originele ideeën, door ‘out of the box’-denken. Juist dit buitenkaderse denken is het waarin ik ogenblikkelijk in een gezelschap een soortgenoot-beelddenker herken.

Ontwikkelen van je zelfbeeld
Als beelddenker behoor je niet tot de groep ‘doorsnee’ Nederlanders. Als minderheid in een overgrote massa van niet-beelddenkers zijn mensen als ik in eerste instantie geneigd naar zichzelf te kijken met de ogen van de meerderheid.
Beelddenkers zijn gigantische aanpassers. Maar door dit te zijn, gaat er alleen iets mis met de ontwikkeling van een gezonde kijk op jezelf. De beelddenker ontwikkelt meestal te weinig of geen intrinsieke eigenwaarde, komen in mijn ervaring veel te vaak tot een vervormd zelfbeeld, meestal negatief.

Maar bleef het maar daarbij! Helaas wordt in het onderwijs én in werk gerelateerd verband de beelddenker nog steeds gezien als niet ‘normaal denkend en -reagerend’. De opgedane ervaring als jong mens wordt dus voortgezet in het volgende levenstraject.

Wakker worden
Tja, dan kan omdenken een uitkomst zijn! Bij mij duurde dat lang. Ik kroop het liefst, zoals het clowntje hiernaast, in mijn schulp (schelp).
De doorbraak kwam toen ik voor het eerst het begrip ‘beelddenken’ tegenkwam, twintig jaar geleden. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit mijn zelfbeeld 180 graden de goede kant op deed leiden. Ik begon te beseffen dat de wijze waarop ik daarvoor naar mezelf had gekeken niet klopte. Dit vertegenwoordigde slechts de weerschijn van wat anderen in mij dachten te zien. Van anderen met zichzelf als criterium. Van mensen dus die het denken en reageren van niet-beelddenkers als referentiepunt hanteerden.

Ik kan je vertellen dat dit een proces in gang heeft gezet dat me elke dag gelukkiger maakt. En dat gaat onverminderd door, ook al ben ik inmiddels twintig jaar verder.
Het meest ontroerende van dit veranderingsproces is dat veel anderen (ja echt waar!), anderen nu oprecht blij met me zijn omdat ik ‘gewoon’ mezelf ben (haha)!
Snappen doe ik het niet, het verrast me echter telkens opnieuw. En maakt me dankbaar. Zo gaat dat dus als je leert jezelf te zijn!

Concreet
Intussen is het mijn passie geworden om anderen te helpen dichter bij zichzelf te komen. Ik schreef daarvoor een boek en houd daarover workshops. Ben je nieuwsgierig, klik dan op de knopjes hiernaast (rechtsboven).

Wat nog rest is het creëren van een ontmoeting met lezers van dit blog. Met beelddenkers die zich hiervoor voelen uitgedaagd! Wie reageert?

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *