In het derde deel van deze serie, in juli dus, zal Adhd uitgebreid aan bod komen. Voorlopig belicht ik hier nog enkele verklaringen waarom volwassen beelddenkers zonder enige diagnose soms zo heel druk kunnen zijn. <\/p>\n
Tijdsdruk<\/strong> Enthousiasme<\/strong> Vermoeidheid<\/strong> Chaos<\/strong> Teveel impulsen<\/strong> Gericht op anderen<\/strong> Alleen focussen<\/a> helpt dan om dicht bij jezelf te blijven, om dus niet voortdurend weggetrokken te worden over de eigen grenzen heen. Van alle vaardigheden die ik mijn cli\u00ebnten heb mogen meegeven in de loop der tijd is dit het geweest waarvan zij vertelden het meeste profijt te hebben gehad. Ook na langere tijd.<\/p>\n Bijna Adhd<\/strong> In het derde deel van deze serie, in juli dus, zal Adhd uitgebreid aan bod komen. Voorlopig belicht ik hier nog enkele verklaringen waarom volwassen beelddenkers zonder enige diagnose soms zo heel druk kunnen zijn. Tijdsdruk Het is de tijdsdruk … Continue reading
\nHet is de tijdsdruk die beelddenkers misschien wel het allermeest opjaagt. \u2018Immers, zij leven niet in de tijd maar in de activiteit\u2019, formuleerde een collega dit eens geestig. De veelal bevlogen beelddenker verliest zich namelijk meestal in zijn onderwerp, lijkt dan even helemaal van de wereld en realiseert zich pas laat dat de tijd bijna om is. Dat zorgt dan voor veel stress.<\/p>\n
\nEen tweede factor om het drukke gedrag van beelddenkers te verstaan is dat zij behoorlijk opgewonden kunnen raken van dingen die ze leuk vinden. Als ik ongehinderd (in mijn eentje) een plantenmarkt of kwekerij oploop, zoek ik eerst overzicht door super snel eerst alles te bekijken. Intussen bedenk ik bij elke begeerde plant of er plaats is in mijn tuin en of de beoogde plek genoeg zonlicht heeft. Tegelijkertijd bekijk ik in gedachten of de bladvorm en -kleur wel past bij de rest. Verrukkelijk! Een ander echter wordt hier meestal tureluurs van…<\/p>\n
\nZo kunnen vooral beelddenkende kinderen behoorlijk druk worden als ze moe zijn. Ook volwassenen blijven dit vaak doen. Zeker als er teveel ballen in de lucht moeten worden gehouden.<\/p>\n
\nNog een reden waarom beelddenkers heel onrustig kunnen worden, is als zij het overzicht verliezen over wat ze moeten doen, niet meer weten waar te beginnen. Zodra iemand anders dan even een zetje geeft, lukt het om geleidelijk aan zicht te krijgen op wat moet worden gedaan.<\/p>\n
\nEen andere reden waarom beelddenkers zo bovenmatig druk kunnen zijn, is als ze teveel impulsen tegelijkertijd opdoen, zeker na een periode van redelijke rust. Gulzig \u2018drinken\u2019 ze als het ware alles op wat ze dan tegenkomen. Een uiterst vermoeiende zaak. Voor zichzelf en zeker voor hun omstanders.<\/p>\n
\nDe voelsprietjes van de meeste beelddenkers staan min of meer constant naar buiten gericht. Dan denken ze: “Kom ik goed over?”, “krijgt de ander wat hij nodig heeft?”, “begrijpt hij mij?”, “zit hij wel goed in zijn vel?”, enzovoort. Dit gebeurt omdat hij een uiterst sociaal wezen is. <\/p>\n
\nTot slot zijn er nog de \u2018gewone\u2019 drukke beelddenkers die eigenlijk alle dagen druk zijn, maar net niet druk genoeg om een diagnose te ontvangen. Zo eentje ben ikzelf. Ik geniet ervan als er veel productie uit mijn handen komt. Dit houdt me op de been ook <\/em>als ik moe ben of me niet lekker voel. Maar ja, zulke periodes moeten wel worden afgewisseld door in alle rust de krant te lezen, te dagdromen of naar rustige muziek te luisteren.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"