![\"bollenveld_1_20130205_1248314457\"](\"https:\/\/www.opwegnaardichterbij.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/bollenveld_1_20130205_1248314457.jpg\")
<\/a>\nMoeder Edith (thans 49) ontmoette ik voor het eerst op een workshop in Oosterhout (NB) vijf jaar geleden. Ze kwam daar in de hoop haar (toen nog) 10-jarige dyslectische zoon beter te begrijpen. Bij haarzelf was nog niet het kwartje gevallen dat ook zij tot datzelfde uiteenlopende volkje zou horen dat als \u2018beelddenker\u2019 te boek staat. \u2018Ik had immers geen problemen en wilde toen perse niet anders zijn dan anderen\u2019.<\/p>\n
Intussen, na jaren van opleiding, ontdekte zij dat ze vastloopt als ze niet<\/em> doet wat ze goed kan: muziek maken, luisteren naar haar gevoel en schilderen (zie boven). Zij is zich ook meer bewust geworden van haar creatieve instelling, van de onrust in haar lijf en van haar supersnelle denken waarmee ze altijd tien stappen voor een ander uit probeert te lopen. Ook is zij er geleidelijk achtergekomen dat zij een meer dan normaal aanpassingsvermogen heeft. Het doet haar nu verdriet \u2018zichzelf vele jaren verloren te hebben\u2019. Maar gelukkig mag zij nu van zichzelf zijn<\/em> wie ze werkelijk is: een gelukkige en trotse beelddenkster. En dat ervaart ze als een bevrijding!<\/p>\n Dyslectisch <\/strong> Moeilijkheden op school<\/strong> Pas vanaf groep 6 kreeg Sam drie jaar lang een en dezelfde leraar die dan ook wist te ontdekken dat hij erg slim was. De lage Citoscore legde hij daarom naast zich neer met de woorden: \u201cAls hij goed kan sleutelen aan een auto, hoort hij niet op het vmbo!\u201d Sam is daarom naar de mavo gegaan, haalt er al twee jaar achten en negens en komt na de zomer in een speciale dyslexieklas te zitten waar extra Engels en Nederlands wordt gegeven en waar hij Frans mag laten vallen. <\/p>\n Welke goede raad heeft Edith aan andere moeders te geven?<\/strong> Vanwege de workshops die ik begin juli heb gehouden, moest ik het sluitstuk uitstellen van het drieluik over moeders van bijzondere kinderen. Welnu hier komt-ie dan! Een beelddenkster zonder schoolproblemen Moeder Edith (thans 49) ontmoette ik voor het eerst op … Continue reading
\nZoon Sam, inmiddels bijna 15, is volgens zijn moeder een lieve, bijzonder sociale jongen met veel vrienden. Hij houdt weliswaar niet van tekenen maar weet zich heel goed dingen driedimensionaal voor te stellen waardoor hij erg handig is.
\nDankzij een leraar van zijn harmonieorkest werd hij al jong gestimuleerd daar solotrompettist te worden, ondanks het feit dat hij nooit oefende! Hij leert door goed te luisteren en te doen. Heel het dorp kent hem inmiddels als leider van de plaatselijke carnavalsband. Naast muzikant is hij ook nog eens fervent voetballer.<\/p>\n
\nVanaf groep 3 is Sam op zijn dorpsschool tegen veel moeilijkheden aangelopen. Lezen lukte er niet en algauw raakte hij behoorlijk ontmoedigd. De Juf van groep 4 vroeg aan Edith zelfs wat Sam daar eigenlijk kwam doen, en dat al na dag 1. Toch is hij altijd overgegaan. Hij moest zich echter door vier moeilijke jaren heen knokken (in combinatieklassen!), bij vier verschillende leerkrachten. Met zijn drukke en clowneske gedrag wist hij daar te overleven en te verhullen dat hij op school eigenlijk erg bang was.<\/p>\n
\nGel\u00f3\u00f3f in je kind! En laat je niet meeslepen door artikeltjes en goed bedoelde adviezen. Bekijk deze rustig en leer ervan, maar laat ze ook weer los. Kijk eerder goed naar je kind en vertrouw op je eigen intu\u00eftie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"