Op 16 januari jl. stierf onze beroemde dirigent, klavecinist en organist Gustav Leonhardt op 83-jarige leeftijd. Vanmiddag vindt de afscheidsdienst plaats in Amsterdam. Het filmpje hierbeneden is een opname van het laatste concert dat hij gaf op 12 december 2011 in Parijs. <\/p>\n
Uitgesproken meningen<\/strong> De meeste beelddenkers bereiken niet zo\u2019n grote hoogte als hij, toch is het niet moeilijk om overeenkomsten te vinden. Laat ik er een paar noemen: <\/p>\n -Bevlogenheid. In staat om zwart-wit \u00e8n genuanceerd te denken<\/strong> Emoties, de motoren van onze herinneringen<\/strong> Onder het maaiveld<\/strong> Gustav Leonhardt daarentegen heeft genoeg moed weten op te brengen om te worden die hij werd!<\/p>\n Volgende hoofdstukken<\/strong>: 21.Inventief, 22.Grappig, 23.Energiek, 24.Intu\u00eftief, 25.Spiritueel, 26.Inspirerend, 27.Betrokken, 28.Gevoelig voor schoonheid, 29.Veelal bescheiden, 30.Verhalenverzamelaar<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Op 16 januari jl. stierf onze beroemde dirigent, klavecinist en organist Gustav Leonhardt op 83-jarige leeftijd. Vanmiddag vindt de afscheidsdienst plaats in Amsterdam. Het filmpje hierbeneden is een opname van het laatste concert dat hij gaf op 12 december 2011 … Continue reading
\nHij was niet alleen een uitgesproken Bachkenner, maar ook een mens van uitgesproken meningen. Ik las over zijn \u201converzettelijkheid en vastomlijnde, zo niet rigide opinies\u201d, zoals zijn minachtende uitlatingen over de muziek van H\u00e4ndel (Trouw 18 januari jl.). Laat deze uitgesprokenheid van beelddenkers nu juist het onderwerp zijn van dit hoofdstuk! <\/p>\n
\n-Hobby\u2019s die algauw passies worden.
\n-Gevoeligheid.
\n-Speelsheid.
\n-Nieuwsgierigheid (in de zin van leergierigheid).
\n-Perfectionisme.
\n-De zintuigen die de sterkste signalen geven aan de hersenen <\/p>\n
\nHet vinden van woorden is voor beelddenkers echter een tijdrovende klus. Deze dekken de lading van hun beleving vaak ook niet. Met als gevolg het vaak zwart-witte, ongenuan-ceerde denken.
\nJenny (57), een collega coach, vertelde me eens: \u201cIk kan heel goed over mensen zwart-wit denken. Toch ben ik ook goed in staat om dit genuanceerd, vanuit alle kanten te doen. Maar dan doe ik dat zo goed dat ik er soms ziek van word, bij wijze van spreken.\u201d Misschien is het hierom dat beelddenkers een voorkeur ontwikkelen tot het zwart-witte denken om niet te verdwalen in die veelheid aan nuances.<\/p>\n
\nIn \u201cEllis en het verbreinen\u201d (een boek over hersenen, gedrag en educatie) schrijft Jelle Jolles, hersenwetenschapper en hoogleraar, dat \u201cemoties de motoren zijn van onze herinneringen. Bij een sterke emotie krijgen veel hersendelen de opdracht: \u201cLet op, dit kan belangrijk zijn.\u201d Daardoor nemen we op een veel intensere manier waar. Daarnaast worden deze sterk emotionele gebeurtenissen ook beter opgeslagen in het langetermijn-geheugen.\u201d (p. 49)
\nIn dit citaat herken ik een tweede motivering voor beelddenkers om er een duidelijk kenbare mening op na te houden, al gaat dit onbewust.<\/p>\n
\nMaar, oef! Niet iedereen weet goed om te gaan met onze boude beweringen. Ik roep geregeld hiermee bij mensen irritaties op, soms erger.
\nOmdat beelddenkers ook nog eens een bovengemiddeld, gevoelig hart bezitten, is er dus moed voor nodig om de eigen zienswijze te uiten.
\nVeel soortgenoten verkiezen echter een plaats onder het maaiveld om vervelende reacties van omstanders uit de weg te gaan. En dat is jammer, want hun originele, soms vernieuwende kijk op veel dingen is soms echt verrijkend. En hun begaafdheid blijft door dit gedrag verborgen voor de wereld. <\/p>\n