Beelddenken en druk gedrag (1)

Lekker druk
Terwijl ik luister naar het gezang van ‘onze’ huismerel bij het raam en ik een van mijn kipjes volg dat heel onrustig is vanwege een ei dat eraan zit te komen, geniet ik van mijn voorjaarsbloemen. Tegelijkertijd!
En als ik dan zo tevreden zit te zijn, bedenk ik ook de maaltijd voor vanavond, overweeg ik ideeën voor mijn workshop morgen, mijmer ik over mijn Skypecliënt donderdag én de titel en inleiding van dit blog. Dan realiseer ik mij pas dat ik op deze heerlijke zondagmorgen lekker druk ben geweest. In mijn hoofd.
Anderen zouden zeggen: “Leef toch eens in het hier en nu!” Maar ja, dat doe ik ook. Alle zintuigen staan immers op scherp en met mijn oren, ogen en hart geniet ik mateloos. Maar zo naar buiten kijkend en luisterend, komt vanzelf het creatieve denkproces op gang, een beelddenker waardig.

Druk uit fustratie
Als reactie op mijn blog van maart “Beelddenken noch immer onbekend” kreeg ik de volgende mail:

“Ik ben een beeldendenker en net als vele anderen heb ik mijn schooltijd doorgebracht als buitenbeentje. Ik kon niets onthouden, kon me niet concentreren en schreef vaak in spiegelbeeld. In mijn werk liep ik altijd tegen het feit aan dat ik van tevoren moest vertellen hoe ik bepaalde problemen op ging lossen. Dat wist ik niet, en dat was voor mij ook niet relevant. Ik heb veel aan mezelf getwijfeld en nooit begrepen of ik nu slim of juist heel dom was. Tot ik het begrip beeldendenken leerde kennen. Er ging een wereld voor me open! Mijn hele zelfbeeld, persoonlijkheid en carrière kreeg zijn context. Nu besef ik dat ik als kind helemaal niet het gedragsgestoorde ventje was, ik had gewoon een beetje hulp nodig.”

Deze Michel (42) heeft zich als puber moeten laten testen of hij Adhd had. Dat was niet het geval. Zijn drukke gedrag kwam dus enkel voort uit zijn frustraties op school. En dat is dus een geheel andere vorm van drukte dan het creatieve denkproces dat ik hierboven beschreef.

Hoe je zorgleerlingen vleugels geeft
Hoe zouden zijn leraren Michel hebben kunnen helpen toentertijd?
– Door structuur aan te brengen in de lesstof met vragen als: waar dient het voor (motivatie) en hoe krijg je dat op een rijtje (via een Mind Map).
– Door niet langer aan een stuk te praten. Want zonder illustraties, anekdotes of prikkelende vragen kunnen beelddenkers maar moeilijk aan een stuk luisteren.

Weggestuurd
Als vrijwilligster heb ik onlangs Mark (9) mogen begeleiden, een intelligente jongen met twee jaar leesachterstand. Ondanks het feit dat hij goed vooruitging, heeft de intern begeleidster besloten dat hij naar het speciaal onderwijs moet na de Meivakantie. Zelf ervaart hij dit als ‘weggestuurd worden’, als falen. Ikzelf echter verwacht dat hij daar voor zijn leesprobleem beter wordt begeleid. Maar waar ik echt heel verdrietig van werd is dat deze jongen voorin de klas moest zitten met zijn rug gekeerd naar de andere kinderen. Tja, wat doe je als leraar wanneer kinderen als Mark uit frustratie zo druk worden?

(Wordt vervolgd)

About Pien

In de zelfkenniswerkplaats van Pien helpt de zelfkennismethode (ZKM) op weg naar dichterbij
This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *